Franciszek Ksawery Lampi, syn malarza Jana Chrzciciela Lampiego (1751-1830), z pochodzenia był Włochem. Wychował się w Wiedniu, gdzie uczył się początkowo ojca, a później w tamtejszej Akademii u H. Fügera, H. Maurera, a prawdopodobnie także u I. Duviviera i F. Casanovy. Podróżował do Włoch i Niemiec. Skłócony z ojcem, w 1814 wyjechał na Węgry, skąd ok. 1815 przybył do Polski i zamieszkał w Warszawie. Stąd wyjeżdżał do innych miast polskich i za granicę - do Niemiec i Austrii. W 1817-1818 przebywał w Krakowie, po 1830 kilka lat spędził we Wrocławiu. Zajmował się pracą pedagogiczną; w Krakowie jego uczniami byli, m.in. Wojciech Korneli Stattler i Piotr Michałowski. Malował przede wszystkim portrety oraz pejzaże fantastyczne i marynistyczne, rzadziej także obrazy rodzajowe, religijne i mitologiczne.