Stiepan Fiodorowicz Kolesnikow (Cтепан Фeдорович Koлесников, Kolesnikoff, Kolesnikov; Andrianopol /obwód ługański/ na Ukrainie 1879 - Belgrad 1955)  – znany malarz rosyjski, czynny w Rosji i Serbii (później Jugosławii). Pochodził z rodziny chłopskiej. Początkowo samouk, wcześnie przejawiał zdolności artystyczne. Od roku 1879 kształcił się Szkole Sztuk Pięknych w Odessie.

Jego rysunki, pokazane w roku 1986 na wystawie w Niżnym Nowogrodzie, zwróciły powszechną uwagę, co zaowocowało przyznaniem młodemu artyście stypendium na dalszą naukę. Szkołę odeską ukończył z pierwszą lokatą w 1903, zyskując prawo do dalszych studiów w Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu. Tam kształcił się głównie pod kierunkiem znanego pejzażysty Aleksandra A. Kisieliewa.

W roku 1909 otrzymał dyplom i tytuł artysty, w tymże roku otrzymał też medal na międzynarodowej wystawie w Monachium. W 1910 był stypendystą Akademii za granicą. W latach 1915-1920 mieszkał w Odessie, biorąc udział w wystawach Stowarzyszenia, zrzeszającego malarzy południowej Rosji. W 1920 wyemigrował z Rosji i osiadł na stałe w Belgradzie. Tam rychło zdobył uznanie: został profesorem w belgradzkiej Akademii Sztuk Pięknych, malował dla dworu króla Aleksandra I Karadziorzievića. Często wystawiał, m.in. w Belgradzie, Paryżu i Pradze.

Kolesnikow malował przede wszystkim pejzaże i ludowe sceny rodzajowe z Ukrainy, Serbii Chorwacji. Jego obrazy wyróżniają się barwnością, a ich charakterystycznym i powtarzającym się motywem są dekoracyjnie traktowane, poruszane wiatrem wiotkie gałęzie drzew. Obrazy z okresu rosyjskiego sygnowane są cyrylicą, późniejsze artysta podpisywał alfabetem łacińskiem, stosując formę zapisu: Kolesnikoff.