- Salon 1911 Towarz. Zachęty Sztuk Pięknych w Królestwie Polskiem, Warszawa grudzień - styczeń, Warszawa 1911, s. nlb., nr kat. 22, il. na wklejce nlb. 5; UWAGA: katalog wydany także w języku rosyjskim; numeracja i ilustracje identyczne; 

- Z. Z., Z lwowskiego Salonu, „Sztuka“ Miesięcznik ilustrowany poświęcony Sztuce i Kulturze, Lwów 1911, il. na s. 87, tekst o obrazie na s. 91.

- "Tygodnik Ilustrowany" 1911, 2. półrocze, nr 34, il. na s. 667.

Wsławiona szarżą polskich szwoleżerów, bitwa o przełęcz Somosierra w paśmie Sierra de Guadarrama gór Kastyliskich, była jedną z najważniejszych bitew napoleońskiej kampanii w Hiszpanii. Przełęcz Somosierra (1444 m), ostatnia naturalna przeszkoda w drodze na Madryt, miała szczególne znaczenie strategiczne. Broniona przez blisko 9000 żołnierzy hiszpańskiej piechoty i cztery baterie armat, ustawionych na kolejnych zakrętach jedynej wiodącej przez nią drogi, wydawała się nie do zdobycia. Rankiem 30 listopada 1808 roku, po bezskutecznym ataku piechoty francuskiej, na rozkaz Napoleona do ataku ruszył 3. szwadron pułku szwoleżerów gwardii dowodzony przez pułkownika Jana Hipolita Kozietulskiego. Polscy szwoleżerowie w szalonym pędzie runęli na nieprzyjaciela i mimo ognia piechoty i armat w ciągu niespełna ośmiu minut dotarli na przełęcz, zdobyli wszystkie działa i opanowali dolinę. Za nimi postępowali francuscy strzelcy konni i 1. szwadron szwoleżerów zabezpieczając wzięte pozycje. W szarży uczestniczyło około 140 szwoleżerów, straty w poległych i rannych wyniosły 54 ludzi, ale dzięki Polakom droga do Madrytu stanęła otworem.