Jerzy Karszniewicz w latach 1895-1901 studiował w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych pod kierunkiem Floriana Cynka, Jacka Malczewskiego i Józefa Mehoffera. Uczęszczał też do pracowni malarstwa pejzażowego Jana Stanisławskiego; w 1907 wziął udział w wystawie jego uczniów. Jeszcze jako student, wraz z kilkoma kolegami współpracował z Jackiem Malczewskim przy realizacji dekoracyjnego fryzu na gmachu TPSP w Krakowie (ukończony 1901). Później przez dwa lata kształcił się w Ecole des Beaux-Arts w Paryżu u Jeana L. Gérôme’a. Po powrocie do kraju mieszkał w Janówce k. Wieliczki. Należał do Grupy „Zero”, Cechu Artystów Plastyków „Jednoróg” Powszechnego Związku Artystów polskich i wystawiał wraz z tymi stowarzyszeniami. Uczestniczył też w wystawach w krakowskim TPSP, gdzie w 1933 miał wystawę indywidualną, wystawiał w warszawskiej Zachęcie, we Lwowie i poznaniu. Malował kompozycje figuralne i portrety, ale przede wszystkim był pejzażystą, ukształtowanym pod wyraźnym wpływem sztuki Jana Stanisławskiego. Malował motywy z okolic Krakowa czy Wieliczki, a także krajobrazy tatrzańskie.