ALBUM JUBILEUSZOWY HENRYKA SIENKIEWICZA. GŁÓWNIEJSZE SCENY I POSTACIE Z POWIEŚCI I NOWEL SIENKIEWICZA W DWUDZIESTU ILLUSTRACYACH

nakł. Gebethnera i Wolffa, druk W. L. Anczyca i Sp., Warszawa 1898

33 x 25 cm, oprawa wydawnicza sygnowana Hubel i Denck w Lipsku, lico ozdobne z wizerunkiem pisarza, złocone napisy, motywy florystyczne, brzegi kart złocone.

20 heliograwiur sygnowanych Meisenbach Riffarth & Co.

Ilustracje autorstwa: Józefa Brandta, Józefa Chełmońskiego, Antoniego Kamieńskiego, Juliusza Kossaka, Wilhelma Kotarbińskiego, Kazimierza Pochwalskiego, Jana Rosena, Henryka Siemiradzkiego, Piotra Stachiewicza, Wincentego Wodzinowskiego, każda do fragmentu dzieła Sienkiewicza. Widoczne odciski płyty wokół ilustracji.

Jedyny taki zbiór najpiękniejszych obrazów ilustrujących dzieła Henryka Sienkiewicza. 

Stan zachowania: drobne przetarcia i zaplamienia, poza tym stan bardzo dobry.

Literatura:

- W. Łysiak, Empireum, t. 1, s. 74;

- Andrzej Banach, Polska książka ilustrowana 1800-1900, Wyd. Literackie, Kraków 1959, s. 458, poz. 881.

Heliograwiura (gr. helio + grawiura) - rodzaj graficznej techniki druku wklęsłego, zbliżony do akwatinty, polegający na fotograficznym przenoszeniu obrazu na płytę metalową (najczęściej miedzianą) i wytrawienie za pomocą emulsji światłoczułej w ten sposób, by miejsca najjaśniejsze stworzyły najpłytsze zagłębienia; druk odbywa się w specjalnej prasie ręcznej.

Wynaleziona w 1879, rozpowszechniona w XIX w., została wyparta później przez rotograwiurę, gdyż jest metodą drogą i bardzo czasochłonną. Heliograwiurę stosuje się tylko wtedy, gdy trzeba stworzyć niewielką ilość kopii o bardzo wysokiej jakości.