Leonard Straszyński – od roku 1847 studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu. Studia ukończył w 1855 z wielkim złotym medalem, a jego dyplomowy obraz Wallenstein w Czechach zakupiła rodzina cesarska. W 1856 otrzymał stypendium zagraniczne i wyjechał do Paryża. Tu zafascynowało go historyczne malarstwo Paula Delaroche’a, którego wystawę miał okazję zobaczyć. Niebawem przeniósł się do Brukseli. Odwiedził Niemcy – Norymbergę, Akwizgran, Spa i Wiesbaden. W 1860 wyjechał do Rzymu. Po drodze zatrzymał się w Dreźnie, gdzie namalował portret poety Heinricha Heine, a także w Monachium. W 1862 uzyskał tytuł akademika uczelni petersburskiej, w 1864 został członkiem rzymskiej Akademi di Quiritta. Około 1867 przeniósł się do Londynu. W 1871 wrócił do kraju; początkowo mieszkał w Warszawie, później w Żytomierzu. W ostatnich latach życia nie mógł malować z powodu paraliżu rąk. Był autorem akademickich kompozycji historycznych o tematach zaczerpniętych z historii Francji, z dzieł Williama Szekspira czy Waltera Scotta. Ponadto malował portrety, obrazy o tematyce religijnej i historyczno-rodzajowej (także z historii Polski – z czasów panowania Jagiellonów, Sasów i Stanisława Augusta. Zajmował się także litografią. Obrazy artysty są rzadkością tak w zbiorach muzealnych, jak i na rynku sztuki.