Koji Kamoji ukończył Akademię Sztuk Pięknych „Musashino” w Tokio, dyplom uzyskał w roku 1958. Za namową swego wuja w 1959 przyjechał do Polski i podjął studia w warszawskiej ASP w pracowni prof. Artura Nachta-Samborskiego otrzymując dyplom w 1966 roku. Jego pełna emocjonalnych napięć sztuka łączy tradycje filozofii wschodu i konceptualizmu. Tworzy rzeźby, obrazy i instalacje posługując się naturalnymi surowcami jak kamień, drewno, trzcina czy woda. Prace te charakteryzuje ascetyczna forma, która zmusza widza do kontemplacji i indywidualnej interpretacji dzieła. Nadzwyczaj swobodnie nawiązuje do nurtu abstrakcji geometrycznej wprowadzając element mistycyzmu, którego źródłem jest Wschód. Artystyczne działania Koji Kamoji – Japończyka uważającego się za artystę polskiego, są jednym z najciekawszych zjawisk w sztuce współczesnej, które przekazują przesłanie filozoficzne przy pomocy środków plastycznych. Artysta miał szereg wystaw indywidualnych, a jego prace znajdują się m.in. w zbiorach Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum Narodowym w Warszawie, w Galerii Zachęta, Museum of Contemporary Art. w Los Angeles i Galerie Henn Oliver w Maastricht. Od 1959 mieszka w Warszawie.