znany przede wszystkim jako popularny portrecista, był synem malarza Tadeusza Ajdukiewicza. Gimnazjum ukończył w Wiedniu, studiował w Monachium i w Paryżu. Obok portretów – malowanych oljno, akwarelą, pastelami – tworzył też martwe natury z kwiatami. Wystawiał od roku 1907. Stale mieszkał i pracował w Warszawie, gdzie wielokrotnie uczestniczył w wystawach Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych, m.in. w roku 1928 w konkursowej wystawie: „Najpiękniejszy portret kobiecy”. W 1929 wystawiał także na Powszechnej Wystawie Krajowej w Poznaniu.