wychowanek wiedeńskiego zakładu dla głuchoniemych dzieci żydowskich (Das Taubstummeninstitut) w dzielnicy Hohe Warte. Później kształcił się w Monachium u Franza von Lenbacha, z którym miała połączyć go bliska przyjaźń. Wystawiał w TPSP we Lwowie (1880, 1881) i w TPSP w Krakowie (1885, 1886) pokazując głownie rysunki i akwarele. Tworzył przeważnie portrety (portret ks. Adama Sapiehy, Autoportret) a także obrazy będące naśladownictwem lub kopiami dzieł znanych malarzy, współczesnych i dawnych. Liczne prace tego rodzaju pokazano w roku 1933 na pośmiertnej wystawie dzieł artysty urządzonej w Żydowskim Domu Akademickim w Krakowie.