Urodziła się w Warszawie. Ukończyła warszawską Akademię Sztuk Pięknych, w 2015 roku obroniła dyplom w pracowni malarstwa prof. Stanisława Baja. Ważny jest dla niej motyw lustra. Pojawia się on w jej malarstwie w postaci powierzchni stawu, jeziora czy rzeki. Tafla wody w naturze, to żywioł nieustannie podlegający zmianie, przeobrażeniom. Zmienia się także odbijająca się w niej przyroda. Malując więc Zabrodzka stara się uchwycić ulotność, zatrzymać lustrzany, ruchliwy, zmienny żywioł. Jej pejzaże są arkadyjskim obrazem świata, odpowiedzią na romantyczne tęsknoty artystki. Odbicie w tafli wody symbolizuje w jej malarstwie kontakt z przeszłością i światem marzeń, w którym nie ma ograniczeń.