Zdzisław Czermański (Kraków 1900 [1890? 1896?] - Nowy Jork 1970) - rysownik, grafik, karykaturzysta, ilustrator i malarz. Jako nastolatek wstąpił do Legionów, po wojnie awansował do stopnia kapitana. Rysunku i malarstwa uczył się w Szkole Przemysłowej we Lwowie (1923-1924) u Kazimierza Sichulskiego, a później po odejściu z wojska, także u Ferdynanda Légera w Paryżu (1925). Lata 1928-1935 spędził za granicą - w Paryżu, gdzie w 1930 miał wystawę w Galerii Charpentier, Londynie, a od 1931 w Nowym Jorku dokąd pojechał na zaproszenie redakcji “Fortune Magazine“, z którym to pismem współpracował do 1934. W latach następnych mieszkał w Warszawie, skąd wyjechał w roku 1939. Od 1941 stale mieszkał w Nowym Jorku. Wcześnie dał się poznać jako poznać jako świetny karykaturzysta. Swoich modeli traktował z humorem i nie deformował zbytnio ich wizerunków. Już od 1920 publikował swoje karykatury i rysunki satyryczne w różnych czasopismach - początkowo w lwowskim „Szczutku“, później także w „Cyruliku Warszawskim“ i „Wiadomościach Literackich“, w paryskim „L’Illustration“, londyńskim “The Graphic“, amerykańskim “Fortune Magazine“,

a po wojnie także w “Look“, “Life“ i innych periodykach. Był autorem wielu rysunkowych portretów Piłsudskiego, w tym dwóch tek z portretami marszałka (1931, 1935), albumu „Mars w karykaturze“ (1925), plakatów i ilustracji książkowych. W późniejszych „amerykańskich“ latach wykonał 50 portretów znanych postaci o światowej sławie i znaczeniu; cykl ten został zakupiony przez Uniwersytet Teksański w Austin. Czermański był także pisarzem, autorem m.in. dwóch tomów wspomnień – „W pluszowej wannie” (wyd. Warszawa 1939) i „Kolorowi ludzie” (wyd. Londyn 1966).

Przed wojną miał wystawy, m.in. w Zakopanem, warszawskiej Zachęcie, w Paryżu i Londynie, a po wojnie w Nowym Jorku i Waszyngtonie. Prace artysty znajdują się, m.in. w Muzeach Narodowych w Warszawie i Wrocławiu, Muzeum Wojska Polskiego, Uniwersytet Teksański w Austin, Instytucie Piłsudskiego i Fundacji Kościuszkowskiej w Nowym Jorku.