Andrzej A. Sadowski studiował w latach 1964-70 w PWSSP w Łodzi pod kierunkiem Mariana Jaeschkego. Jest profesorem macierzystej uczelni i Europejskiej Akademii Sztuk w Warszawie. We wczesnym etapie twórczości próbował różnych konwencji i stylistyk malarskich. Tworzył w duchu ekspresjonizmu, stosując deformację i grubą fakturę obrazów. Około połowy lat 70. radykalnie zmienił sposób malowania na hiperrealistyczny, gładki, naśladujący estetykę fotografii. Eksponuje odtąd – zgodnie z zasadami kierunku – połyskliwe i odbijające otoczenie powierzchnie samochodów, ostry kontrast walorowy miedzy nasłonecznionymi i zacienionymi partiami placów i ulic, fotograficzną precyzję szczegółów w widokach „bez powietrza” itp. Najbardziej znane są jego przedstawienia ulic starego Krakowa i Łodzi, zazwyczaj z czystymi autami na pierwszym planie. Artysta maluje też portrety i martwe natury, również wykorzystując w nich swój doskonały, hiperrealistyczny warsztat