VAN HEEMSKERCKÓW

Anglia (?), XVII/XVIII w.

na półce sygnatura: E.MXKIRK: F: 1698

Na odwr. dwie maszynopisane kartki w jęz. polskim z biografią artysty oraz informacją o lokalizacji jego monogramu i jego kształcie.

Biografia haarlemskich malarzy o tym nazwisku jest niepełna. Kiedyś uważano, że było ich trzech - ojciec, syn i wnuk. Obecnie, że było ich tylko dwóch - Egbert Jaspersz (I lub Starszy, także znany jako II; ok. 1634 - 1704 Londyn) i jego syn Egbert Egbertsz (II lub Młodszy, wcześniej znany jako III; ok. 1676 - 1744). Prace obu, zwłaszcza te o identycznej tematyce są cz ęsto niemożliwe do odróżnienia. Egbert Egbertsz należał do harlemskiej gildii św. Łukasza od roku 1646. Na początku l. 70 XVII wieku wyemigrował do Londynu, gdzie pracował dla niesławnego Johna Wilmota, Earla Rochestera. Jeden z jego satyrycznych obrazów przedstawiających króla Karola II w otoczeniu kochanek miał na niego sprowadzić gniew monarchy. Prace van Heemskercków to sceny rodzajowe w duchu Teniersa, Brouwera czy Ostade’a przedstawiające satyryczne sceny w tawernach, birbantów, alchemików, doktorów, kuszenie św. Antoniego, sceny z mnichami, ale także zebrania kwakrów czy widok jarmarku św. Bartłomieja w Londynie oraz portrety. Wyraźnie słabsze elementy wnętrza i sposób malowania przedmiotów zdają się jednak wskazywać na na śladowcę. Podobnie u życie sygnatury z błędami - litera M zamiast H oraz umieszczenie X, które nie pojawia się w nielicznych sygnaturach artysty. Na angielskiego naśladowcę zdaje się też wskazywać użycie końcówki nazwiska w wersji angielskiej „Kirk”.