(Ostrowiec Świętokrzyski 21 VIII 1940, mieszka w Warszawie)
Grzegorz Pabel ukończył Liceum Plastyczne w Poznaniu. Studiował w latach 1959-1965 na Wydziale Malarstwa warszawskiej ASP pod kierunkiem Aleksandra Rafałowskiego i Jana Cybisa, u którego uzyskał dyplom z wyróżnieniem w 1965. Po studiach współpracował z Centralnym Ośrodkiem Konsultacyjnym „Reklamy”. Przebywał na stypendium MKiS we Włoszech. Od 1967 pracował jako asystent prof. Rajmunda Ziemskiego w pracowni malarstwa na Wydziale Architektury Wnętrz macierzystej uczelni. Od 1991 prowadzi pracownię malarstwa dla III-V roku na Wydziale Grafiki. W latach 1991-1993 pełnił funkcję prorektora ASP w Warszawie. Od 1992 jest profesorem. W latach 80. uczestniczył w wystawach kręgu Żytniej i innych inicjatywach ruchu kultury niezależnej. W 1989 został wybrany prezesem Okręgu Warszawskiego reaktywowanego ZPAP. Od 1996 prowadzi Galerię Studio w Warszawie, goszcząc w niej corocznie wystawy dyplomowe absolwentów Wydziału Malarstwa ASP. Twórczość malarską Pabla znamionuje upodobanie do wysmakowanych rozwiązań kolorystycznych, rozgrywanych w obrębie abstrakcyjnych, zazwyczaj wertykalnie wydłużonych kompozycji (charakterystyczny dlań moduł obrazu to podwojony kwadrat). Początkowo, w latach 70., kolorystyka jego obrazów była dźwięczna i nasycona światłem, artysta stosował też bogate rozwiązania fakturowe. Z czasem w kompozycji jego płócien zaczął dominować kierunek diagonalny, w kolorystyce zaś - ograniczenie gamy do kilku pokrewnych barw, zazwyczaj chłodnych, lub wręcz rozwiązania monochromatyczne. Równoległym wątkiem w twórczości artysty jest rysunek i kolaż, w którym wykorzystuje papiery różnych rodzajów i barw