Bolesław Cybis (1895-1957) jako członek Bractwa św. Łukasza był współautorem cyklu siedmiu obrazów przedstawiających kluczowe momenty w dziejach Polski,  przeznaczonych do Pawilonu Polskiego na Wystawie Światowej w Nowym Jorku w 1939 roku. Ponadto na miejscu wykonał, wraz z żoną Marią, dwa freski w pawilonie. Wybuch II wojny światowej odciął mu możliwość powrotu do kraju. Osiadł w Nowym Jorku, gdzie w 1946 roku założył pierwszą pracownię ceramiczną, przeniesioną następnie do Trenton w stanie New Jersey, gdzie funkcjonowała do zamknięcia w 2019 roku pod nazwą Cybis Porcelain Art Studio. Pracownie te produkowały kameralne rzeźby i dekoracyjne przedmioty użytkowe, np. lampy, według projektów małżeństwa Cybisów oraz zatrudnianych przez nich artystów. Po śmierci Bolesława (1957), i wkrótce po nim Marii (1958), spadkobierczynią i wieloletnią kierowniczką pracowni została Marylin Kozuch-Chorlton (1922-1977), która znacznie rozwinęła przedsiębiorstwo. Lata jej kierownictwa określane są jako "złoty wiek" Cybis Porcelain Art Studio, które osiągnęło liczący się status wśród podobnych warsztatów rzemiosła artystycznego w Stanach Zjednoczonych. Jego wyroby obecne są w muzeach, budynkach użyteczności publicznej, w kolekcjach prywatnych oraz na rynku aukcyjnym w USA i na świecie. W 1979 roku wydano książkę zawierającą m.in. katalog prac, które wyszły pod znakiem firmy (publikacja wzmiankowana Cybis. Porcelains that fire the imagination, [wyd.] Cybis Art Studio, Trenton, NJ (USA) 1979). W Internecie funkcjonuje też bogato udokumentowana i aktualizowana strona https://cybisarchive.com/.