Wincenty Sleńdziński:
Wincenty Ślendziński (Skrebiny, pow. wiłkomirski - Wilno 1909) – malarz, pianista, zesłaniec, ojciec Ludomira, jednego z najsłynniejszych artystów dwudziestolecia międzywojennego. Był synem malarza Aleksandra Sleńdzińdzkiego, u którego początkowo uczył się malarstwa i rysunku, pobierał także lekcje gry na fortepianie u Stanisława Moniuszki. W roku 1855 wraz z E. M. Andriollim wyjechał do Moskwy, gdzie studiował w tamtejszej Szkole Malarstwa, Rzeźby i Architektury, która była oddziałem petersburskiej akademii, w pracowni Siergieja Zarianki (1855-1863). W trakcie nauki zdobył trzy medale, w tym dwa srebrne. Walczył w powstaniu styczniowym, po jego upadku został zesłany do Charkowa i Kniagina. W 1872 roku przebywał w Krakowie, a następnie kilka lat mieszkał u przyjaciela ojca - Józefa Ignacego Kraszewskiego w Dreźnie. Tam malował portrety osób ze sfer ziemiańskich, m.in. Działyńskich, Mielżyńskich, Działowskich i Kwileckich. W roku 1875 został ponownie zesłany do Charkowa. W roku 1883 otrzymał zezwolenie na powrót do Wilna, gdzie mieszkał do końca życia. Tam ożenił się z wdową po znanym tamtejszym fotografie Józefie Czechowiczu. Tworzył sceny rodzajowe, portrety, pejzaże, a także dzieła o tematyce historycznej z dziejów Litwy oraz obrazy religijne, za które był szczególnie ceniony.
| Data aukcji | Nr kat | Wywoławcza | Uzyskana | Zmień: |
|---|---|---|---|---|
| 2023-12-10 | 1 | 30 000 zł | 30 000 zł | N/A PLN USD EUR |