Mieczysław Tadeusz Janikowski (Zaleszczyki, Ukraina 1912 – Kraków 1968) studiował malarstwo w ASP w Krakowie w latach 1934-1939. Walczył w kampanii wrześniowej. Przez Węgry dostał się do Francji, następnie do Anglii. Pod koniec wojny walczył w Dywizji Pancernej gen. Maczka, był ranny. W latach 1945-1947 kontynuował studia artystyczne w College of Art w Edynburgu. Od 1947 przebywał w Paryżu. Od 1962 regularnie odwiedzał Polskę, uczestniczył w krajowych wystawach i życiu artystycznym. Jego twórczość ewoluowała od realizmu, poprzez koloryzm, któremu hołdował tuż po wojnie, kiedy to uległ fascynacji sztuce francuskiej, szczególnie Matisse'a i Bonnarda, do abstrakcjonizmu. Kompozycje swe stopniowo upraszczał, aż do ascezy kolorystycznej i formalnej w późnym okresie. W latach 1955-1966 uczestniczył w Salonach „Réalites Nouvelles“. Jego prace są reprezentowane w czołowych kolekcjach polskich, m. in. w muzeach narodowych w Krakowie, Poznaniu i Warszawie, Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum Sztuki Współczesnej w Radomiu.