Louis Marcoussis (Ludwik Kazimierz Władysław Markus; Warszawa 1878 - Cusset k. Vichy 1941) - malarz polskiego pochodzenia tworzący głównie w Paryżu. W Warszawie rozpoczął studia prawnicze, które w 1901 r. porzucił dla krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, gdzie studiował w pracowniach Jana Stanisławskiego i Józefa Mehoffera. Dwa lata później wyjechał do Paryża. Kontynuował naukę w Académie Julian pod kierunkiem Julesa Lefebvre’a. Związał się ze środowiskiem bohemy paryskiej, do grona swych przyjaciół zaliczając czołówkę jej przedstawicieli: Picassa, Braque’a, Grisa, Metzingera, Tzara, Apollinaire’a. W latach 1905 -1929 brał regularnie udział w paryskich Salonach: Niezależnych, Jesiennym, Tuileries; wystawiał też, m.in., w Berlinie, Amsterdamie, Brukseli, Wiedniu, Nowym Jorku, Chicago i Los Angeles. Wiele podróżował po Europie i USA. W 1920 nawiązał współpracę z krakowskim pismem „Fomiści“, wcześniej wykonywał również ilustracje do pism francuskich „La Vie parisienne“, „L’Assiette au beurre“, a także do warszawskiego pisma „Mucha“. Początkowo Marcoussis tworzył pod wpływem impresjonizmu i fowizmu, jednak zniszczył swoje prace z tego okresu, by wkrótce zwrócić się ku nowym, awangardowym poszukiwaniom. Równolegle z Picassem i Braque’m tworzył podwaliny kubizmu, a eksperymentując z pasją, niejednokrotnie ich wyprzedzał. Twórczość Marcoussisa, mało znana w Polsce, na świecie jest ceniona wysoko, a sam artysta stawiany jest - jako jeden z prekursorów kubizmu - w jednym szeregu z Picassem i Braque’m. Jego prace znajdują się w najbardziej renomowanych muzeach świata, m.in. w Centre Pompidou (Martwa natura z szachownicą, 1912), Tate Gallery (Wnętrze z kontrabasem, 1929, Deszcz, 1929), The Philadelphia Museum of Art (Martwa natura z rybą) oraz w największych kolekcjach prywatnych. Jedyny obraz artysty w polskich zbiorach muzealnych, Koncert z 1928 roku, znajduje się w Muzeum Sztuki w Łodzi.