Leonard Pękalski - malarz, pedagog; w latach 1913-1919 studiował warszawskiej Miejskiej Szkole Sztuk Zdobniczych i Malarstwa pod kierunkiem Edwarda Trojanowskiego. W latach 1925-1929 podróżował do Włoch, Francji i Anglii. Malował pejzaże, kompozycje figuralne, akty, portrety i martwe natury. We wczesnym okresie ulegał wpływom formistów i klasycyzującej sztuki F. Sz. Kowarskiego, z którym zetknął się z początkiem lat 20., a w latach 1925-1928 współpracował w krakowskiej ASP. W twórczości późniejszej większą rolę odgrywały problemy kolorystyczne. Artysta zajmował się także malarstwem ściennym (malowidła na Wawelu, Rynku Starego Miasta w Warszawie). W 1928 rozpoczął pracę pedagogiczną w warszawskiej ASP, w 1932 został profesorem tej uczelni. W 1925 był współzałożycielem Cechu Artystów Plastyków Jednoróg. Od 1930 był członkiem ugrupowania „Pryzmat”. Zginął tragicznie, rozstrzelany w czasie Powstania Warszawskiego.