sygn. na odwr. na płótnie g.: “Znalazłem czterolistną koniczynkę” | KMikulski | Kraków.1991
na g. listwie krosna: 53,5 x 72,5 [przekreślone] 11 72,5 x 53,5 S/89
O twórczości Kazimierza Mikulskiego, łączącego elementy surrealizmu z poetycką naiwnością, tak pisała Janina Kraupe: Poezja Mikulskiego i lata pracy dla teatru „Groteska” bardzo dobrze tłumaczą scenerię jego malarstwa, które rzeczywistość wyraża metaforycznie – kobieta pozbawiona indywidualnych cech, nie kojarzą...
sygn. na odwr. na płótnie g.: “Znalazłem czterolistną koniczynkę” | KMikulski | Kraków.1991
na g. listwie krosna: 53,5 x 72,5 [przekreślone] 11 72,5 x 53,5 S/89
O twórczości Kazimierza Mikulskiego, łączącego elementy surrealizmu z poetycką naiwnością, tak pisała Janina Kraupe: Poezja Mikulskiego i lata pracy dla teatru „Groteska” bardzo dobrze tłumaczą scenerię jego malarstwa, które rzeczywistość wyraża metaforycznie – kobieta pozbawiona indywidualnych cech, nie kojarząc się nigdy z portretem, sprowadzona do roli pięknego idolu niczym już nie zagraża autorowi – sztuczne motyle, papierowe kwiaty, gładkie zielenie wiosennej łąki utwierdzają widza w przekonaniu, że ogląda czystą konstrukcję świata wyimaginowanego – idealny twór możliwy jedynie do zaistnienia w marzeniu na jawie, bo sen jest zawsze nieprzewidzialny i trudno w nim wywołać na życzenie nastrój czystej sielanki.