Andrzej Okińczyc studiował w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu (obecnie ASP), którą ukończył w 1973. Zajmuje się malarstwem i rysunkiem, często łącząc różne techniki. Eksperymenty te pozwalają mu uzyskiwać interesujące, niespotykane efekty malarskie: połączenia matowych i błyszczących powierzchni, zróżnicowanie faktury itp. Artysta specjalizuje się w portrecie. Ta dziedzina przyniosła mu szerokie uznanie, dzięki czemu stał się wziętym portrecistą i zarazem odnowicielem tej dyscypliny we współczesnej polskiej sztuce. Jego ujęcia, na pozór tradycyjne, wręcz nawiązujące do portretu XIX-wiecznego, w istocie bazują na psychologicznym rozpoznaniu i znalezieniu klucza do osobowości modela. Poza portretami artysta tworzy też sceny figuralne o metaforycznych podtekstach, kompozycje religijne i pejzażowe. Operuje zazwyczaj wąską, czasem wręcz monochromatyczną gamą barwną. Zajmuje się również aranżacją plastyczną wystaw, współpracując m. in. z Muzeum Narodowym w Poznaniu.