uczeń Gabriela Hackla, Johanna Hertericha i Alexandra Wagnera w Aka-demii monachijskiej – po studiach na stałe osiadł w Monachium. W latach 1904-1911 regularnie uczestniczył w wystawach w Glaspalast. W 1914 otrzymał tytuł profesora. Malował przede wszystkim martwe natury inspirowane dawnym malarstwem holenderskim i flamandzkim. W swoich obrazach zestawiał wiele różnorodnych przedmiotów – porcelanę, fajanse, srebrne i miedziane naczynia, kosztowne tkaniny, kwiaty, owoce, zwierzęta – umiejętnie oddając ich „materialność”, właściwą im fakturę, lśnienie, połysk. Chętnie malował też sceny rodzajowe (W drodze na jarmark, 1892).