Isaak Iljicz Lewitan uważany jest za najwybitniejszego pejzażystę rosyjskiego XIX wieku. W latach 1873-1885 kształcił się w moskiewskiej Szkole Malarstwa, Rzeźby i Architektury pod kierunkiem A.K.Sawrasowa i W.D.Polenowa. Stale mieszkał w Moskwie, skąd wyjeżdżał na Krym i do Finlandii. W latach 1887-1891 kilkakrotnie podróżował nad Wołgę, a obrazy będące owocem tych podróży przyniosły mu powszechne uznanie. Po roku 1890 podróżował do Włoch, Szwajcarii i Francji, gdzie zetknął się z malarstwem barbizończyków i impresjonistów. Od 1884 brał udział w wystawach tzw. pieriedwiżników (Towarzystwa Objazdowych Wystaw Artystycznych), a w 1891 został członkiem tego Towarzystwa. W latach 1898-1900 kierował klasą pejzażu w moskiewskiej Szkole Malarstwa, Rzeźby i Architektury. Serdeczna przyjaźń łączyła go z pisarzem Antonim P.Czechowem, który wysoko cenił malarstwo artysty. Niejednokrotnie też dawał temu wyraz, pisząc, m.in.: „Do takiej zdumiewającej prostoty i jasności motywu do jakiej dosz