sygnowany p.d.: E Kolbe.

W malarstwie europejskim przełomu XIX i XX w. dużą popularność zyskał typ kameralnych scen we wnętrzach, których bohaterkami często były kobiety. Nurt ten, do którego można zaliczyć również obraz Kolbego, przyjęło się określać nazwą intymizmu. Typową cechą związanych z nim dzieł było akcentowanie spokoju i bezpieczeństwa zamkniętego świata mieszczańskiego salonu, wypełnionego meblami i dekoracyjnymi bibelotami. Natomiast motyw odwróconej tyłem do widza postaci kobiecej wyglądającej przez okno, wywodzący się jeszcze z tradycji malarstwa epoki romantyzmu, można odczytać jako wyraz tęsknoty człowieka do świata pełnego fascynujących obietnic i tajemnic, przeciwstawionej potrzebie bezpieczeństwa i ciepła, jaką gwarantuje zamknięta przestrzeń pokoju.