Avers: sygnowany atram. p.d.: GROSZ, napis oł. l.d.: 36, przy d. kraw. l.: 0,451, p. nieczytelny znak

Rewers: SZKIC CZTERECH POSTACI, ok. 1922 technika i wymiary jw. (rysunek lekko przekreślony oł. po diagonali l.g.-p.d.) napisy przy d. kraw. od l.: – pieczęć prostokątna z napisem u g.: George Grosz Nachlass, w trójdzielnym polu poniżej liczby tuszem: 3 6 4; – nad i na p. od pieczęci napis oł.: aus Baden-Baden zurück | NR. 57 96 [w kółku] A 95 | 136 [w kółku, przekreśl.] 1922; – oł.: Abbildung: „Ecce homo” s. 36 [dot. awersu]; – oł.: 80 94 [pierwsza liczba w kółku, druga w prostokącie, obie przekreśl.] 38,5 x 50; – nieb. kredką: 77 [w kółku]; – oł.: Schäferstündschen | [innym oł.:] Schäferstunde 1919 [jest to tytuł ryc. 77 z teki „Ecce homo” – Schadzka, z którą rysunek ten nie ma nic wspólnego] Rysunek na awersie jest oryginałem ryciny nr 36 z teki „Ecce homo”, opublikowanej oryginalnie przez wydaw-nictwo Malik-Verlag, Berlin 1923, znanej też z późniejszych wydań facsimilowych. Teka zawiera 84 rycin czarno-białych i 16 kolorowych, powielonych techniką litograficzną z rysunków tuszem i akwareli. Jest najobszerniejszą z tek George Grosza i zarazem najdalej idącą w krytyce społeczeństwa niemieckiego początku lat 20., dokonywanej z punktu widzenia artysty o lewicowych poglądach. Ostra satyra, liczne obscena i karykaturalne traktowanie przedstawicieli sfer rządzących i wojskowych spowodowało oskarżenie artysty przed sądem za obrazę moralności, rekwizycję części plansz i grzywnę pieniężną. Ryc. 36 z teki powtarza ze szczegółami oferowany ry-sunek, łącznie z numerem w l.d. rogu, natomiast bez sygnatury w p.g., co wskazuje, iż dodana ona została prawdopodobnie już po zreprodukowaniu rysunku w tece. Z kolei scena na odwrocie, ewidentnie niedokończona i przekreślona, najpewniej przez samego artystę, nie znajduje odpowiednika wśród rycin w tece. Rysunek jest błędnie podpisany tytułem innej ryciny, w niczym doń niepodobnej.