Szymon Syrkus, jeden z czołowych polskich architektów dwudziestolecia międzywojennego i lat powojennych, studiował architekturę na politechnikach w Grazu (1912-1914), Rydze (1914-1918), w ASP w Krakowie u prof. Józefa Gałęzowskiego (1918-1920), na Politechnice Warszawskiej (1920-1922), w Berlinie (1923) i w Ecole des Beaux-Arts w Paryżu (1920 -1925). Przejściowo uprawiał również drzeworyt, trzy prace w tej technice wystawił na III Wystawie Grupy Formistów F-9, Salon Czesława Garlińskiego, Warszawa 1922. Od 1924 był członkiem awangardowej grupy „Blok“, w 1926-1930 był członkiem i teoretykiem grupy „Praesens“, redaktorem czasopisma pod tym samym tytułem. W czasie II wojny światowej czynny w konspiracji, więzień obozu Auschwitz. Od 1949 był profesorem na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej.