Maria Skowrońska studiowała w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych (obecnie ASP) w Gdańsku. W 1972 uzyskała dyplom w pracowni malarstwa prof. Stanisława Borysowskiego. Jest pedagogiem w macierzystej uczelni, obecnie kieruje Pracownią Podstaw Rysunku i Malarstwa. W 1998 otrzymała tytuł profesora. Od 1972 prezentowała swe prace na około 20 wystawach indywidualnych i kilkudziesięciu zbiorowych. Uczestniczyła m. in. w Ogólnopolskiej Wystawie Młodego Malarstwa, Rzeźby i Grafiki, Sopot 1974 i 1976, Festiwalu Polskiego Malarstwa Współczesnego, Szczecin 1974 i 1976, Konkursie Malarskim im. Jana Spychalskiego, Poznań 1977, Sympozjum „Złotego Grona”, Zielona Góra 1977, Olimpijskich Konkursach ...
Maria Skowrońska studiowała w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych (obecnie ASP) w Gdańsku. W 1972 uzyskała dyplom w pracowni malarstwa prof. Stanisława Borysowskiego. Jest pedagogiem w macierzystej uczelni, obecnie kieruje Pracownią Podstaw Rysunku i Malarstwa. W 1998 otrzymała tytuł profesora. Od 1972 prezentowała swe prace na około 20 wystawach indywidualnych i kilkudziesięciu zbiorowych. Uczestniczyła m. in. w Ogólnopolskiej Wystawie Młodego Malarstwa, Rzeźby i Grafiki, Sopot 1974 i 1976, Festiwalu Polskiego Malarstwa Współczesnego, Szczecin 1974 i 1976, Konkursie Malarskim im. Jana Spychalskiego, Poznań 1977, Sympozjum „Złotego Grona”, Zielona Góra 1977, Olimpijskich Konkursach Sztuki, Warszawa 1978 i 1986 (II nagroda), Triennale Polskiego Rysunku Współczesnego, Lubaczów 1993 (nagroda równorzędna) i 1996, Triennale Autoportretu, Radom 1997 oraz w wielu cyklicznych wystawach międzynarodowych i wystawach sztuki polskiej za granicą. Artystka zajmuje się malarstwem, rysunkiem, tworzy formy przestrzenne. Układa swe prace w cykle, jak „Przemiany” (1984-1988), „Cienie” (od 1988), „Balet czyli katalog gestów” i „Nieuchwytność procesów przemijania” (1997-1999). Wiodącym motywem jej sztuki jest akt kobiecy.
więcej
mniej