Tadeusz Link (Lwów 31 X 1916 – Gdynia 27 V 2000)od wczesnego dzieciństwa mieszkał w Krakowie, tu rozpoczął studia na Uniwersytecie Jagiellońskim, przerwane przez II wojnę światową. Od dzieciństwa też fotografował. W czasie wojny zatrudnił się w hurtowni papierów fotograficznych, zaczął uprawiać zawód fotografa, głównie portretowego. W latach 1945-1947 podjął studia operatorskie w Instytucie Filmowym w Krakowie. Od 1947 do 1957 pracował w Polskiej Kronice Filmowej jako asystent operatora (współpracował m. in. z Jarosławem Brzozowskim). Od 1947 mieszkał w Gdyni. Po zakończeniu współpracy z PKF, w latach 1965-1975 był reżyserem światła w telewizji gdańskiej. Równolegle do końca lat 80. współp...
Tadeusz Link (Lwów 31 X 1916 – Gdynia 27 V 2000)od wczesnego dzieciństwa mieszkał w Krakowie, tu rozpoczął studia na Uniwersytecie Jagiellońskim, przerwane przez II wojnę światową. Od dzieciństwa też fotografował. W czasie wojny zatrudnił się w hurtowni papierów fotograficznych, zaczął uprawiać zawód fotografa, głównie portretowego. W latach 1945-1947 podjął studia operatorskie w Instytucie Filmowym w Krakowie. Od 1947 do 1957 pracował w Polskiej Kronice Filmowej jako asystent operatora (współpracował m. in. z Jarosławem Brzozowskim). Od 1947 mieszkał w Gdyni. Po zakończeniu współpracy z PKF, w latach 1965-1975 był reżyserem światła w telewizji gdańskiej. Równolegle do końca lat 80. współpracował z teatrami. W 1948 zadebiutował jako artysta fotografik na Ogólnopolskiej Wystawie Fotografii Artystycznej w Sopocie. Od 1951 był członkiem ZPAF. W 1957 Międzynarodowa Federacja Sztuki Fotograficznej nadała mu tytuł Artiste FIAP, natomiast w 1967 – Excellence FIAP. Pierwszą wystawę indywidualną artysty zaprezentował w 1963 w BWA w Sopocie. Uczestniczył w kilkudziesięciu wystawach krajowych i zagranicznych. Na I Światowej Wystawie Fotografiki Teatralnej w Nowym Sadzie w 1965 otrzymał Brązowy Medal. Specjalizował się w fotografii teatralnej, przez ponad 30 lat współpracował z Teatrem Wybrzeże w Gdańsku oraz m.in. Teatrem Ziemi Gdańskiej, Teatrem Lalek Miniatura, Operą Bałtycką i Teatrem Muzycznym, w których upodobał sobie fotografowanie baletu. Zajmował się również pejzażem i aktem. Pozostawił archiwum ok. 12.000 negatywów, głównie dokumentujących spektakle i życie teatru.
więcej
mniej