Agra Art | Aukcje

- 18 października 2016

Obiekt w archiwum

[ status: zarchiwizowany ]
Tytuł:
KWIATY W WAZONIE, przed 1965
Nr:
22516
Technika:
olej, płótno
Wymiary:
61 cm x 50 cm
Cena wywoławcza:
23 000 zł
Cena uzyskana:
25 000 zł
Informacje o dziele:

sygn. p.d.: Jan Cybis


Jan Cybis był czołową postacią tzw. Komitetu Paryskiego (w skrócie „KP“; stąd nazwa grupy „kapiści“). Główny teoretyk i propagator kapistowskiej estetyki, za najważniejsze uważał zagadnienia koloru, który „był treścią i formą“ jego twórczości.

Po powrocie z Paryża do kraju w 1931 roku, tak pisał o malarstwie: „Dzieło sztuki istnieje samo w sobie. Malując z natury chcemy stworzyć płótno, które by odpowiadało naszemu przeżyciu malarskiemu wobec tej natury, więc nie żeby było dokumentem podobieństwa, ale żeby dało grę stosunków i działań plastycznych, na których koncepcję nas ta natura naprowadza. Wszystkie stosunki w naturze muszą być transponowane na warunki płótna (płaszczyzna) i nabrać tam samoistnego znaczenia. Kolor na płótnie powstaje dopiero przez kontrast z innymi kolorami. Kolor jest koncypowany z założonej gry, a tylko naśladujący kolor z natury - nie działa malarsko. [...] Płótno nie musi być wykonane, ale powinno być rozstrzygnięte po malarsku“.

„Głos Plastyków“, R. II, nr 12, Kraków 1931

 

Cybis pracuje nad obrazami długo, mozolnie, czasami kilkanaście lat. Nakładanie kolejnych, zakrzepłych warstw tworzy efekt „kożucha“. Przy kolejnych przeróbkach obrazu Cybis zużywa ogromne ilości farby olejnej, często pracuje pędzlami niemal bez włosa, spiłowanymi prawie po skuwkę. W rezultacie jego płótna mają fakturę chropowatego reliefu, malarskiej płaskorzeźby, po której ślizga się światło. Niektórzy uważają, że żaden z jego obrazów nie jest skończony; od skończonego dzieła bardziej fascynował go sam proces malowania - co zbliża go do twórców informelu.

Krystyna Czerni, Wielcy Malarze. Ich życie, inspiracje i dzieło. Nr 111 Koloryści, s. 11

więcej

Jan Cybis:

Jan Cybis (Wróblin na Śląsku Opolskim 1897 - Warszawa 1972) rozpoczął studia malarskie w Akademii Sztuki i Przemysłu Artystycznego we Wrocławiu (1920-1921). Następnie kształcił się w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych pod kierunkiem Józefa Pankiewicza. W 1924 wraz z grupą kolegów tworzących tzw. Komitet Paryski (w skrócie „KP”; stąd nazwa grupy „kapiści”) wyjechał do Paryża, gdzie kontynuował naukę początkowo w kontakcie z Pankiewiczem, później samodzielnie. W 1930 wziął udział w pierwszej wystawie kapistów w paryskiej Galerie Zak, później we wspólnej wystawie w Genewie, a po powrocie do kraju w 1931 także w zbiorowej wystawie w Polskim Klubie Artystycznym w Warszawie. W 1932 miał pierwszą wystawę indywidualną w Krakowie. Był główną postacią grupy, propagatorem założeń wysuwających na naczelne miejsce zagadnienia koloru, który „był treścią i formą” jego malarstwa. Ostatnia wystawa w warszawskiej Zachęcie dała możliwość prześledzenia jego bardzo konsekwentnej drogi twórczej. Odrzucając wszelką anegdotę, tworzył obrazy malowane „z powodem plastycznym” – pejzaże, martwe natury, portrety. Był także tłumaczem i krytykiem sztuki, pisywał artykuły, m.in. do krakowskiego „Głosu Plastyków” , którego redaktorem naczelnym został w roku 1937. W roku 1946 został profesorem warszawskiej ASP, gdzie wykładał do 1968 (z przerwą 1951-1957). W 1955 wykładał też w PWSSP w Sopocie.
Data aukcji Nr kat Wywoławcza Uzyskana Zmień:
2016-10-18 55 23 000 zł 25 000 zł N/A PLN USD