Agra Art | Aukcje

Aukcja Sztuki Dawnej - 12 grudnia 2021

Obiekt w archiwum

[ status: zarchiwizowany ]
Tytuł:
PORTRET WACŁAWA SZYMANOWSKIEGO, ok. 1912
Nr:
29574
Technika:
olej, płótno
Wymiary:
97.3 cm x 134.2 cm
Cena wywoławcza:
700 000 zł
Cena uzyskana:
-
Informacje o dziele:

PORTRET WACŁAWA SZYMANOWSKIEGO W PRACOWNI, ok. 1912

sygn. l.g.: J Malczewski

Na odwrocie napis (czarną farbą): 1900 | Portret Wacława | Szymanowskiego | malował Jacek | Malczewski | W Łepkowski; obok naklejone orzeczenie dr. Kazimierza Buczkowskiego z 1945 roku; na skrzyżowaniu poprzeczek krosna wyciśnięty znak: MODELE DEPOSE | B [w rombie]; ponadto na górnej listwie krosna nalepka wystawowa (druk): Wystawa | „Jacek Malczewski. Malarstwo“ 9.03-31.10. 2010 | Muzeum w Sosnowcu | ul. Chemiczna 12 | 41-205 Sosnowiec

 

W centrum rzeźbiarskiej pracowni Malczewski umieścił postać zamyślonego, spoglądającego w dół wybitnego polskiego rzeźbiarza – Wacława Szymanowskiego. Za jego plecami znalazły się odwołania do historii rzeźby. Starożytność reprezentuje łuk triumfalny, średniowiecze – fragment grobowca Kazimierza Jagiellończyka, a współczesność najwybitniejsze dzieła samego Szymanowskiego – fragmenty projektów Pomnika Chopina oraz Pochodu na Wawel. Rzeźbiarzowi, z lewej strony, towarzyszy postać kobieca, którą według dr. Buczkowskiego jest Muza. Malczewski mógł chcieć w ten sposób podkreślić wybitność Szymanowskiego jako rzeźbiarz a, za którym stoi zarówno dziedzictwo, jak i niezwykły talent.

Wacław Szymanowski w roku 1906 został członkiem komitetu doradczego do spraw restauracji zamku królewskiego oraz przebudowy i zagospodarowania wzgórza wawelskiego. Był zwolennikiem wyburzenia dawnych kuchni królewskich i otworzenia widoku na arkadowy dziedziniec. Pragnął, by w tym miejscu znalazło się dzieło rzeźbiarskie, które stanowiłoby wkład współczesnych w historię Wawelu. Chciał w ten sposób podkreślić ciągłość istnienia kultury polskiej. Sam również, w 1911 roku, przedstawił swoją koncepcję zagospodarowania tej przestrzeni tworząc Pochód na Wawel. Dzieło, którego fragment widzimy zaraz za sportretowanym. Monumentalne założenie Szymanowskiego wywołało wielką, ogólnonarodową dyskusję i ostatecznie nie zostało zrealizowane. W obronę koncepcji rzeźbiarza włączył się sam Jacek Malczewski. W liście opublikowanym w „Krytyce, miesięczniku poświęconym sprawom społecznym, nauce i sztuce“ (R. 14, 1912, T. 34, s. 341 – Z powodu „Pochodu na Wawel“ Wacława Szymanowskiego) pisał: [...] ja jestem podpisany na liście Komitetu, zbierającego składki na przeprowadzenie w bronzie tego kapitalnego dzieła, przeto oświadczam, iż sam będąc artystą i to już nie tak młodym, żebym mógł się nie znać na dziełach sztuki, znajduję, że Pochód Szymanowskiego, jako ujęcie ducha polskiego, rytmu polskiego i dramatyczności, jaka leży w naszej historyi, jest arcydziełem i powinien stanąć na Wawelu. Piszę to z najgłębszem przekonaniem artysty polskiego.

Biorąc pod uwagę rozgorzałą, zwłaszcza w latach 1911-1912, dyskusję towarzyszącą Pochodowi i osobiste zaangażowanie Malczewskiego w obronę koncepcji rzeźbiarza, możemy przypuszczać, że prezentowane dzieło powstało jako głos wsparcia dla Wacława Szymanowskiego. Dlatego też datujemy je na ok. 1912 rok.

więcej

Jacek Malczewski:

Jacek Malczewski (Radom 1854 - Kraków 1929) - wybitny przedstawiciel malarstwa polskiego modernizmu, studia artystyczne rozpoczął w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych, gdzie w latach 1872-1875 uczył się pod kierunkiem Feliksa Szynalewskiego, Władysława Łuszczkiewicza i Jana Matejki, do którego pracowni uczęszczał ponownie w latach 1877-1879. Następnie kształcił się w Paryskiej École des Beaux Arts u E. Lehmanna (1876-1877). 

W 1880 podróżował do Włoch. W 1884-1885 wziął udział – jako rysownik – w naukowej ekspedycji Karola Lanckorońskiego do Pamfilii i Pizydii w Małej Azji. Wówczas był także w Grecji i we Włoszech. W latach 1885-1886 przebywał przez kilka miesięcy w Monachium. Po powrocie zamieszkał na stałe w Krakowie, skąd wyjeżdżał jeszcze do Monachium i do Włoch. W 1896-1900 uczył w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych, a w latach 1911-1922 był profesorem i dwukrotnie rektorem krakowskiej Akademii.  Lata 1914-1915 spędził w Wiedniu, w 1916 wrócił do Krakowa. W ostatnich latach życia przebywał głównie w Lusławicach i Charzewicach k. Zakliczyna. Był współzałożycielem Towarzystwa Artystów Polskich „Sztuka” (1897) oraz członkiem grupy „Zero” (1908).
We wczesnym okresie twórczości malował portrety, sceny rodzajowe i – przede wszystkim – obrazy o tematach związanych z martyrologią Polaków po powstaniu styczniowym (Śmierć Ellenai, Niedziela w kopalni, Na etapie, Wigilia na Syberii). Później, od lat dziewięćdziesiątych XIX wieku tworzył obrazy o treściach symbolicznych z przenikającymi się wątkami patriotycznymi, biblijnymi, baśniowymi, literackimi i alegoryczno-fantastycznymi.

Data aukcji Nr kat Wywoławcza Uzyskana Zmień:
2021-12-12 30 700 000 zł - N/A PLN USD EUR