sygn. na odwr. (odwrotnie): JERZY NOWOSIELSKI | 1979 

Obok sygnatury nalepka z danymi obrazu w języku polskim i angielskim, poniżej pieczątka zezwolenia na wywóz za granicę.

Autentyczność obrazu skonsultowana z Andrzejem Szczepaniakiem – historykiem sztuki, kuratorem wystaw, dyrektorem wykonawczym Galerii Starmach.

 Twórczość Jerzego Nowosielskiego stanowi wyjątkowe zjawisko na styku malarstwa, duchowości i refleksji filozoficznej. Artysta w oryginalny sposób potrafił połączyć tradycję Wschodu i Zachodu – surową metafizykę prawosławnej ikony z nowoczesnym językiem malarskiej abstrakcji i figuracji. 

Prezentowana w katalogu Monografia nieznajomej jest znakomitym przykładem tej szczególnej syntezy. Nowosielski tworzy tutaj rodzaj świeckiej ikony. W centrum kompozycji, w miejscu tradycyjnie przeznaczonym dla wizerunku świętego, artysta umieszcza postać kobiety ukazanej od tyłu. Uproszczony tors staje się osią całego przedstawienia – symbolem obecności, tajemnicy i kontemplacji. Kobieta nie posiada indywidualnych cech portretowych; pozostaje „nieznajomą“, a zarazem figurą uniwersalną, niemal archetypiczną. Wokół centralnego przedstawienia rozmieszczone zostały mniejsze kompozycje i wizerunki, które zdają się dopowiadać historię głównej bohaterki. Układ ten wyraźnie odwołuje się do tradycji prawosławnej ikony, gdzie postaci świętych otaczane były tzw. klejmami – niewielkimi scenami ukazującymi wydarzenia z ich życia, cuda lub momenty męczeństwa. Nowosielski świadomie sięga po ten dawny schemat kompozycyjny, jednak nadaje mu całkowicie współczesny i świecki charakter. 

Charakterystyczna dla artysty oszczędność formy oraz syntetyczny język malarski nadają kompozycji medytacyjny rytm. Płaskie plamy barwne, geometryzujące podziały oraz wyciszona kolorystyka budują atmosferę skupienia i duchowego napięcia. Jednocześnie cielesność przedstawionej kobiety nie zostaje pozbawiona sensualności, mimo, że Nowosielski ukazuje ciało jako przestrzeń duchowego objawienia. To właśnie w tym napięciu pomiędzy sacrum i profanum, między ikoną a współczesnym portretem, ujawnia się niezwykła siła jego sztuki.