Stefan Aleksander Bakałowicz ( Warszawa 1857 - Rzym 1947) polski malarz akademista, syn Stefana Bakałowicza. Początkowo kształcił się u Wojciech Gersona, następnie studiował w petersburskiej Akademii Sztuk Pięknych, gdzie otrzymał stypendium na wyjazd do Rzymu. W Rzymie zamieszkał na stałe, gdzie nawiązał bliska znajomość z Henrykiem Siemiradzkim. To pod wpływem Siemiradzkiego w malarstwie Bakałowicza pojawiły się motywy antyczne a Quo Vadis Sienkiewicza i odkrycie Pompejów spotęgowały zainteresowanie starożytnym Rzymem, Grecją i Egiptem. Obrazy Stefana Bakałowicza cechuje dobre opanowanie warsztatu, dbałość o szczegóły i staranność wykonania. Oprócz kompozycji rodzajowo-historycznych tworzył również pejzaże. Był ceniony również jako portrecista. 

W 1903 roku miał pierwszą wystawę w Warszawie. Poza Towarzystwem Zachęty Sztuk Pięknych wystawiał również w Rosji, gdzie cieszył się uznaniem klientów. 

Zmarł w wieku 90 lat zmarł w Rzymie i został pochowany na tamtejszym cmentarzu Campo Verano.