przy dolnej krawędzi napis: MALARZKARTSYTA | KRENICASEŁONEIYTORNA
Na odwr. dwie pieczęcie: 1. okrągła pieczątka z wizerunkiem biskupa i napisem w otoku: PAMIĄTKA Z KRYNICY – NIKFOR MALARZ, 2. prostokątna: NIKIFOR ARTYSTA | KRYNICA – WIEŚ.
Szanowni Obywatele | Ja jestem malarzem | samoukiem, obywatelem | Krynicy od urodzenia | Niegdyś miałem bardzo | ciężkie warunki mieszkaniowe | i finansowe a teraz bardzo proszę | szanownych obywateli o chętne | nabywanie mych rysunków | bo to one stanowią | źródło mego |dochodu. |Dużo zawdzięczam |Polsce Ludowej | i Ojcom mojego | miasta Krynicy | którzy się interesują |moją osobą
To jedna z tych prac Nikifora, w których niezwykłość nie polega wyłącznie na samym rysunku, ale na połączeniu obrazu, autobiografii, manifestu i dokumentu egzystencji artysty. To właściwie jednocześnie: list, autoportret społeczny, reklama własnej twórczości i świadectwo życia Nikifora w Krynicy.
Bardzo interesująca jest fraza: „Dużo zawdzięczam Polsce Ludowej”. W latach 50. i 60. Nikifor został objęty częściową opieką państwa i lokalnych instytucji oraz zaczął funkcjonować bardziej oficjalnie jako „artysta ludowy”. Ten fragment można czytać dwojako: jako autentyczną wdzięczność za poprawę warunków życia, ale też jako próbę dostosowania języka do oficjalnej narracji epoki. Tym samym oferowany list proszalny jest również ciekawym dokumentem społecznym PRL-u.