Agra Art
Galeria Ofertowa

Sygnowany p.d.: WG 96 (monogram wiązany)

Na odwrocie napis ołówkiem: 68. Ponadto mała nalepka z napisem atramentem: K.N 536 ; a także nalepka (druk, atrament) o treści: ZACHĘTA SZTUK PIĘKNYCH w WARSZAWIE | Autor Wojciech Gerson | Rodzaj ol. „W oczekiwaniu” | Data 7/V 1912 r.

Jak świadczy nalepka na odwrocie, w roku 1912 obrazu znalazł się w warszawskiej Zachęcie i jest, być może tożsamy, z nieokreślona bliżej pracą W ustroniu zakupioną wówczas przez TZSP celem rozlosowania wśród członków Towarzystwa (różne tytuły: W ustroniu / W oczekiwaniu mogły być wynikiem pomyłki; porównaj; J. Wiercińska, Katalog prac wystawionych w Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie w latach 1860-1914, Wrocław-Warszawa-Kraków 1969, s. 94).

Wojciech Gerson był jednym z pierwszych malarzy krajobrazu tatrzańskiego, krajobrazu, który szczególnie umiłował i w którym znajdował wciąż nowe motywy i uroki.
Po raz pierwszy pojechał w Tatry w roku 1860, ponownie prawdopodobnie w 1877, następnie w 1885, a później w 1888-1898 bywał tam corocznie, mieszkając latem w Zakopanem.
Był znakomitym znawcą Tatr, które przewędrował wielokrotnie. To za jego (i Walerego Eljasza) radą obrano wierzchołek Miedzianego za centralny punkt malowanej Panoramy Tatr (1894-1896). A Teodor Axentowicz uwiecznił na tej panoramie samego Gersona malującego tatrzański pejzaż.

Artysta podczas swych górskich wędrówek robił liczne studia olejne czy akwarelowe, liczne szkice i rysunki, które później – już w pracowni– były dlań podstawą i pomocą przy malowaniu dużych obrazów olejnych.
Tatrzańskie obrazy Gersona należą nie tylko do rzędu jego czołowych dzieł, lecz także do największych osiągnięć polskiego malarstwa pejzażowego XIX w. To mistrzostwo artysty widać także w wystawiony obrazie, w którym nieważna staje się sugerowana anegdota, ale sugestywne wrażenie „powietrznej przestrzeni” górskiego krajobrazu z ginącymi w chmurach dalekimi pasmami wysokich szczytów.