sygnowany wzdłuż dolnej krawędzi: JMalczewski 1905
Na odwrocie oprawy karta z tekstem informującym o kilku obrazach Malczewskiego przedstawiających tego samego modela.
Obraz pochodzi z prywatnej kolekcji londyńskiej.
Złudzenie - obraz zaginiony
Prezentowany obraz Przy drabinie, jest studium do większej kompozycji znanej jako Sztuka (Złudzenie).
Dzieło to należy do ważnego nurtu twórczości Malczewskiego, nurtu podejmującego motyw zadań i powinności arty...
sygnowany wzdłuż dolnej krawędzi: JMalczewski 1905
Na odwrocie oprawy karta z tekstem informującym o kilku obrazach Malczewskiego przedstawiających tego samego modela.
Obraz pochodzi z prywatnej kolekcji londyńskiej.
Złudzenie - obraz zaginiony
|
Prezentowany obraz Przy drabinie, jest studium do większej kompozycji znanej jako Sztuka (Złudzenie).
Dzieło to należy do ważnego nurtu twórczości Malczewskiego, nurtu podejmującego motyw zadań i powinności artysty. Obraz finalny przedstawiał zamyślonego malarza wspartego o wysoką drabinę, symbol „drogi poznania i kolejnych stopni wtajemniczenia“. Wokół niego kłębił się tłum widmowych, alegorycznych postaci, zdających się przepełniać jego myśli i wyobraźnię.
Obraz ten znany jest dziś tylko z reprodukcji,
a miejsce jego przechowywania nie jest wiadome (porównaj np. ilustracje w: J. Puciata-Pawłowska, Jacek Malczewski, Wrocław - Warszawa - Kraków 1968, s.131, il. 81; S. Krzysztofowicz-Kozakowska, Jacek Malczewski. Życie i twórczość, wyd. Kluszczyński, Kraków [2006], il. na s. 27).
W postaci bohatera obrazu rozpoznajemy rysy długoletniego, ulubionego modela Malczewskiego – niejakiego Wójcickiego ze Zwierzyńca. Jego szlachetna, wyrazista twarz odpowiadała podniosłej roli, jaką artysta nadawał mu w swoich obrazach; odnajdujemy ją w wielu kompozycjach z lat ok. 1900-1910.
Wymienić można tu, m.in. tryptyki Muzyka (1906; MNW) i Za wcześnie (1905; MNP), obrazy Śmierć (1902), Moja pieśń (1904; MNP) czy Zatruta studnia IV (1905; MNP).
Zdjęcie „poczciwego Wójcickiego” pozującego Malczewskiemu w pracowni zamieścił Adam Heydel w swojej monografii artysty (Jacek Malczewski człowiek i artysta, Kraków 1933, il.75, s.154). Pisała o nim także Michalina Janoszanka (Wielki tercjarz, Poznań 1931, s. 157).
|
