Agra Art
Galeria Ofertowa

sygnowany i datowany u dołu pośrodku: Witkacy (T.E) | 1936 X napis p.d.: (p.w.) NP 5r | (w.s.g.)x/ NΠ | x/ glątwa Z tyłu na oprawie (na tzw. plecach) napis ołówkiem: Portret MARUSI KASPROWICZOWEJ II żony KASPROWICZA

Portret opisany i reprodukowany w:
- I.Jakimowicz (współpraca A.Żakiewicz), S.I.Witkiewicz 1885-1939, Katalog dzieł malarskich, MNW W-wa 1990, s. 138, nr kat. I. 2029, il. 523 (porównaj też inne portrety Marii Kasprowiczowej: nr kat. I.628, 632, 634, 829, 1316, 1412, 2086 i II 498).

Maria (Marusia) de domo Bunin Kasprowiczowa (1887-1968), trzecia żona poety Jana Kasprowicza, autorka Dzienników (Tom 1-5; wyd. 1931-1935) i wspomnień wydanych pt. Spadające księżyce (2001). Przez lata prowadziła muzeum w domu poety na Harendzie pod Poroninem. To jej poświęcił Kasprowicz piękne strofy w swej Księdze ubogich: Umiłowanie ty moje! / Kształty nieomal dziecięce! Skroń dotąd nie pomarszczona, / Białe, wąziutkie ręce! Marię Kasprowiczową Witkiewicz portretował wielokrotnie; dwa z jej portretów znajdują się na Harendzie, jeden w Muzeum Narodowym w Warszawie, inny w Muzeum Narodowym w Poznaniu, kilka w zbiorach prywatnych. Nasz portret Witkacy określił jako „typ E“, czyli rodzaj zakładający „dowolną interpretację psychologiczną, według intuicji firmy“. Wśród skrótów, które artysta umieścił na obrazie odczytać można, że - „NP“-. nie palił i „NΠ “- nie pił, ale nie czuł się najlepiej z powodu tzw. „glątwy“, czyli kaca.