Informacje o dziele:
sygnowany p.d.: Witkacy | 1935 | VI | NP NΠ (T.E)
Dziewczynka z portretu to Anna Zięba, córka Mariana (?) Zięby, sędziego w Hucie Królewskiej, którego portret malował Witkacy już wcześniej, w roku 1933 w ramach swej jednoosobowej „Firmy portretowej”. Szczegółowo opracowany „Regulamin firmy” zakładał malowanie portretów według pięciu podstawowych typów – A, B, C, D, E, dopuszczając możliwość różnych kombinacji i tworzenia typów pochodnych. Na portretach obok sygnatury artysta umieszczał...
sygnowany p.d.: Witkacy | 1935 | VI | NP NΠ (T.E)
Dziewczynka z portretu to Anna Zięba, córka Mariana (?) Zięby, sędziego w Hucie Królewskiej, którego portret malował Witkacy już wcześniej, w roku 1933 w ramach swej jednoosobowej „Firmy portretowej”. Szczegółowo opracowany „Regulamin firmy” zakładał malowanie portretów według pięciu podstawowych typów – A, B, C, D, E, dopuszczając możliwość różnych kombinacji i tworzenia typów pochodnych. Na portretach obok sygnatury artysta umieszczał często dodatkowe, skrótowe informacje o zażytych narkotykach i używkach, eksperymentując na sobie ich działanie. Takich „własnych” skrótów artysta stosował wiele, część z nich została rozwiązana, część nadal pozostaje niezrozumiała.
Autorskie adnotacje umieszczone na prezentowanym „Portrecie dziewczynki” wskazują, że Witkacy uznał ten portret za przynależny do „typu E”, czyli kategorii, zakładającej „dowolną interpretację psychologiczną, według intuicji firmy”. Pozostałe zastosowane tu skróty, oznaczają kolejno: - skrót „NP”, że podczas pracy nad portretem artysta powstrzymał się od palenia; - skrót - NΠ”, że nie od pił żadnego alkoholu.
Obszerna dokumentacja dotycząca obrazów i rysunków Stanisława Ignacego Witkiewicza znajduje się w Ośrodku Dokumentacji Twórczości Malarskiej Witkacego w Gabinecie Grafiki i Rysunków Współczesnych Muzeum Narodowego w Warszawie; patrz: www.witkacy.hg.pl
więcej
mniej