STANISŁAW WYSPIAŃSKI (1869-1907)
JÓZEF MEHOFFER (1868-1946)
Projekt kwatery witraża
brzegi tektury nierówno przycięte, w kilku miejscach kompozycji naniesione cyfry - 208, 13, 323, 158 - odnoszące się zapewne do numerów próbek kolorów szkła
Na odwrocie naklejona karta z ekspertyzą konserwatora, p. Ireny Bobrowskiej z Krakowa (Kraków, 22 02 1980).
Wystawione Boże Narodzenie jest projektem jednej z kwater witraża dla kościoła Mariackiego w Krakowie, t...
STANISŁAW WYSPIAŃSKI (1869-1907)
JÓZEF MEHOFFER (1868-1946)
Projekt kwatery witraża
brzegi tektury nierówno przycięte, w kilku miejscach kompozycji naniesione cyfry - 208, 13, 323, 158 - odnoszące się zapewne do numerów próbek kolorów szkła
Na odwrocie naklejona karta z ekspertyzą konserwatora, p. Ireny Bobrowskiej z Krakowa (Kraków, 22 02 1980).
Wystawione Boże Narodzenie jest projektem jednej z kwater witraża dla kościoła Mariackiego w Krakowie, tak zwaną „kalką roboczą“ wykonaną przez artystów z kompozycji namalowanej na papierze. Akwarelowy karton-projekt witraża - o tych z samych wymiarach, kolorycie i rysunku - znajduje się w zbiorach Muzeum Narodowego w Krakowie, ofiarowany tam przez obu autorów w r. 1907 (nr inw. MNK III r.a. 4761).
Projekt całego, złożonego z 36 kwater, witraża Mehoffer i Wyspiański opracowali wspólnie w Paryżu w roku 1891, na zamówienie architekta Tadeusza Stryjeńskiego, kierującego wówczas restauracją kościoła Mariackiego. W swoim projekcie starali się nawiązać do starych, szesnastowiecznych witraży zachowanych w Mariackiej Świątyni. Witraż - umieszczony w centralnym oknie fasady zachodniej, ponad chórem muzycznym - poświęcony jest Matce Boskiej, przedstawiając sceny z Jej życia, proroków i Drzewo Jessego. Kartony-projekty witraża zostały pokazane jesienią 1891 na wystawie w Sukiennicach, zwracając uwagę na obu artystów. W krakowskim „Czasie“ Konstanty Górski pisał: „talenta uzupełniają się wybornie. Jeden z młodych malarzy ma widoczną skłonność do silnej charakterystyki, energicznych wyrazów i efektów; drugi jest łagodniejszy, bardziej zamiłowany w piękności, bardziej poetyczny“ (K. Górski, Z wystawy obrazów, „Czas“ 1891 z dnia 8 XII, s. 3; patrz także: Stanisław Wyspiański. Opus magnum, MNK, Kraków 2000, s. 74, nr kat. I34, il.; Józef Mehoffer. Opus magnum, MNK, Kraków 2000, s. 13).
