Sygnowany pośrodku u dołu: T. Axentowicz
Sprzedany w Domu Aukcyjnym "Rempex" w Warszawie 5 maja 1991 r. Pastele T. Axentowicza cechowała lekkość faktury, delikatność prowadzenia różnobarwnej kredki tworzącej puszystą, drgającą sieć giętkich kresek. Stosowane przez Axentowicza malarskie środki wyrazu odznaczały się elegancją stanowiącą o atmosferze obrazu. Na fali ogromnego powodzenia z czasem popadł w manierę, eksploatując wielokrotnie w latach dwudziestych i trzydzies...
Sygnowany pośrodku u dołu: T. Axentowicz
Sprzedany w Domu Aukcyjnym "Rempex" w Warszawie 5 maja 1991 r. Pastele T. Axentowicza cechowała lekkość faktury, delikatność prowadzenia różnobarwnej kredki tworzącej puszystą, drgającą sieć giętkich kresek. Stosowane przez Axentowicza malarskie środki wyrazu odznaczały się elegancją stanowiącą o atmosferze obrazu. Na fali ogromnego powodzenia z czasem popadł w manierę, eksploatując wielokrotnie w latach dwudziestych i trzydziestych te same motywy kompozycyjne, zarówno w portretach, jak w scenach rodzajowych oraz symbolicznych. Tak powstały całe serie typów huculskich, liczne Rusinki oraz dwupostaciowe sceny z młodą dziewczyną i siwowłosym starcem.