sygn. p.d.: Witkacy | 1934 | XII | [nieczytelne] | np (C + Co)
Portretowany Józef Jan Głogowski (1893-1969) był bliskim przyjacielem Witkacego, towarzyszem jego górskich wycieczek i autorem licznych zdjęć artysty. Panowie poznali się w gościnnym zakopiańskim domu Augusta Zamoyskiego i jego żony, słynnej tancerki Rity Sacchetto, gdzie Głogowski, po przybyciu do Zakopanego czasowo zamieszkał. Zagrożony chorobą płuc przeniósł się tu bowiem - razem z rodziną - w połowie lat dwudziestyc...
sygn. p.d.: Witkacy | 1934 | XII | [nieczytelne] | np (C + Co)
Portretowany Józef Jan Głogowski (1893-1969) był bliskim przyjacielem Witkacego, towarzyszem jego górskich wycieczek i autorem licznych zdjęć artysty. Panowie poznali się w gościnnym zakopiańskim domu Augusta Zamoyskiego i jego żony, słynnej tancerki Rity Sacchetto, gdzie Głogowski, po przybyciu do Zakopanego czasowo zamieszkał. Zagrożony chorobą płuc przeniósł się tu bowiem - razem z rodziną - w połowie lat dwudziestych. Z wykształcenia inżynier górnictwa naftowego, był uprzednio kierownikiem kopalni naftowych w Borysławiu (woj. lwowskie); w Zakopanem został dyrektorem miejskiej elektrowni. Zajmował się wówczas fotografią, wykonując inscenizowane, pełne uroku, o dużych walorach artystycznych portrety rodzinne i osób z najbliższego otoczenia.
Miał doskonale opanowaną technikę fotograficzną i wykonywał wiele odbitek w technikach szlachetnych (cyt. za: E. Franczak, S. Okołowicz, „Przeciw nicości”, Kraków 1986, s. 63). Fotografował, m.in. swoją żonę Walerię, córeczki Zofię i Krystynę, dzieci z zakopiańskiego sierocińca i starych górali. Był także autorem licznych portretów Witkacego, w tym słynnych serii jego „min“. Głogowski zrobił cudowne zdjęcia z minami (pisał Witkacy do żony 31 XI 1931).
Z kolei Witkacy namalował wiele portretów przyjaciela, a także jego żony i córeczek. Tym bliskim relacjom artysty fotografika i malarza poświęcona była wystawa „Portrety wzajemne” w Muzeum Narodowym w Krakowie (zob.: Ś. Lenartowicz, „Witkacy - Głogowski. Portrety wzajemne. Fotografie Józefa Głogowskiego. Pastele Stanisława Ignacego Witkiewicza”, MNK, Kraków 1998). Wystawę fotografii Głogowskiego, p.t. „Czas córek” pokazano także w warszawskiej Galerii Asymetria w roku 2009; wśród zgromadzonych tam prac były - inscenizowane teatralnie - urzekające portrety córeczek w baśniowych strojach wschodnich księżniczek czy hiszpańskich infantek.
Obraz opisany i reprodukowany w:
- I. Jakimowicz (współpraca A. Żakiewicz), „Stanisław Ignacy Witkiewicz 1885-1939, Katalog dzieł malarskich”, MNW Warszawa 1990, s. 134, nr kat. I. 1892 (porównaj też inne portrety J.J. Głogowskiego: nr kat. I 1563, 1623, 1850, 1871, 1880, 1893).
