Informacje o dziele:
Sygnowany p.d.: Pankiewicz
Do problemów malarskich, którymi fascynował się Pankiewicz należał dylemat: walor a kolor, natomiast w odniesieniu do kompozycji - wybór między płaszczyzną a głębią. Niezłym przykładem jest ten rozmalowany czysty pejzaż, w którym głębia wydobyta została walorem. Artysta zawęził skalę barwną, opierając się na dominacji zieleni, którą subtelnie zróżnicował. Zabarwiony fioletem i różami pierwszy plan, namalowany krótkimi uderzeniami gęstej, intensywnej w kolorze, farby, kontrastuje silnie z zamglonym, gładkim, dalekim horyzontem z odrealnionymi sylwetkami drzew. Obraz powstał najprawdopodobnie w okresie włoskiej wyprawy artysty zimą 1899-1900, odkrywał koloryt południa Europy i - jak notuje Czapski - urzekały go kwitnące migdały w Neapolu, to znowu mroczne ruiny Teatru Marcellusa w Rzymie.
więcej
mniej