PEJZAŻ ZE ZWIERZYŃCA. WIDOK Z OKNA PRACOWNI ARTYSTY, 1901
sygn. p.g.: JM 7/3 01
Na odwrocie, opatrzona pieczątkami imiennymi i datą 4. lutego 1946 roku, karta maszynopisu z orzeczeniem prof. dr Feliksa Kopery, który potwierdza autorstwo Malczewskiego i określa miejsce, w którym obraz został namalowany.
Obraz powstał w marcu 1901 roku i jest jednym z najwcześniejszych, tzw. „czystych” pejzaży Malczewskiego malowanych w okolicach jego krakowskiego domu (porównaj: n...
PEJZAŻ ZE ZWIERZYŃCA. WIDOK Z OKNA PRACOWNI ARTYSTY, 1901
sygn. p.g.: JM 7/3 01
Na odwrocie, opatrzona pieczątkami imiennymi i datą 4. lutego 1946 roku, karta maszynopisu z orzeczeniem prof. dr Feliksa Kopery, który potwierdza autorstwo Malczewskiego i określa miejsce, w którym obraz został namalowany.
Obraz powstał w marcu 1901 roku i jest jednym z najwcześniejszych, tzw. „czystych” pejzaży Malczewskiego malowanych w okolicach jego krakowskiego domu (porównaj: nr katalogu 40).
Według prof. Feliksa Kopery – autora przytoczonego wyżej orzeczenia – obraz przedstawia „widok rozciągający się z tylnego okna mieszkania artysty przy ul. Ks. Józefa Poniatowskiego na Zwierzyńcu w kierunku na cmentarz zwierzyniecki i Kopiec Kościuszki”.
W willi Pod Matką Boską” na tzw. Półwsi Zwierzynieckiej Malczewski mieszkał od roku 1899, a krajobrazy najbliższej okolicy, dostarczały mu wciąż nowych motywów i inspiracji artystycznych. Opis tego zwierzynieckiego krajobrazu znajdziemy we wspomnieniach Rafała, syna artysty: „Jest to jedyne Półwsie, jakie znam na świecie, jeśli chodzi o oficjalna nazwę. /../ Ciągnęło się to wzdłuż lewego brzegu Wisły. Po pewnym czasie ulica zamieniała się w drogę, która omijała na skalistym wybrzeżu rzeki stary klasztor Norbertanek i dochodziła do miejsca, gdzie cesarski gościniec poczynał się piąć na wzgórze biegnąc ku wsi Zwierzyniec i dalej ku Przegorzałom, Bielanom, Liszkom i Czernichowu.
Na prawo w owym miejscu odchodziła odnoga, dźwigająca się w stronę Kopca Kościuszki, druga – idąca na Wolę Justowską. Gdy gościniec przekroczył najwyższe wzniesienie (może 10 metrów) i turysta ujrzał Wisłę na nowo, to schodząc cokolwiek niżej zobaczył po prawej ręce na wysokim tarasie piętrową willę, przed którą w ogródku stała biało-niebieska figura Matki Boskiej. Trzy olbrzymie białodrzewy trzymały straż nad domem i ogrodem” (cyt. za: R. Malczewski, Wspomnienie o ojcu, [w:] „Kultura”, Paryż 1956, nr 2, s. 86-87).
