Informacje o dziele:
Sygnowany p.d.: WENECJA – KRAKÓW, obok: 1999 / E. DWURNIK
na odwr. sygn. l. g.: IX [w kółku] – 949 / 2484 [w ramce],
p.g.: 1999 / E. DWURNIK / KRAKÓW [w ramce]
Charakterystyczną cechą twórczości Dwurnika jest układanie prac w cykle, które niekiedy łączą się ze sobą. Obraz Wenecja-Kraków jest tego przykładem. Przede wszystkim nosi cechy najstarszego w dorobku artysty cyklu Podróże autostopem, zapoczątkowanego już w 1965. W latach 90. artysta nawiązał doń w cyklu wedut
pt. Niebieskie miasta (od...
Sygnowany p.d.: WENECJA – KRAKÓW, obok: 1999 / E. DWURNIK
na odwr. sygn. l. g.: IX [w kółku] – 949 / 2484 [w ramce],
p.g.: 1999 / E. DWURNIK / KRAKÓW [w ramce]
Charakterystyczną cechą twórczości Dwurnika jest układanie prac w cykle, które niekiedy łączą się ze sobą. Obraz Wenecja-Kraków jest tego przykładem. Przede wszystkim nosi cechy najstarszego w dorobku artysty cyklu Podróże autostopem, zapoczątkowanego już w 1965. W latach 90. artysta nawiązał doń w cyklu wedut
pt. Niebieskie miasta (od 1993), w którym prezentuje syntetyczne i w dużym stopniu fantastyczne „portrety” miast, zazwyczaj zagranicznych metropolii, utrzymane
w jednolitej błękitnej kolorystyce. W przypadku opisywanego obrazu względnie zgodny z rzeczywistością (łącznie z kolorystyką budowli) widok krakowskiego ryn-ku z góry walczy o lepsze z dodanymi mu cechami „weneckimi”: lustrem wody
i szarobłękitną barwą.
więcej
mniej