nakładca Franciszek Bondy, Wiedeń 1893
oryginalna, ozdobna oprawa wydawnicza, tłoczona, złocona, sygn. „F. Gogl. Wiedeń”, czerwone płótno, 51 x 36 cm, 15 heliograwiur na oddzielnych kartach, karta tytułowa, dwie karty z opisami obrazów
Najpiękniejsza i unikatowa teka graficzna Jana Matejki wydana przez najlepszego wydawcę polskich malarzy XIX wieku.
Stan zachowania: przetarcia, naddarcia teki, poza tym stan bardzo dobry.
Literatura:
- W. Łysiak, Empireum, t....
nakładca Franciszek Bondy, Wiedeń 1893
oryginalna, ozdobna oprawa wydawnicza, tłoczona, złocona, sygn. „F. Gogl. Wiedeń”, czerwone płótno, 51 x 36 cm, 15 heliograwiur na oddzielnych kartach, karta tytułowa, dwie karty z opisami obrazów
Najpiękniejsza i unikatowa teka graficzna Jana Matejki wydana przez najlepszego wydawcę polskich malarzy XIX wieku.
Stan zachowania: przetarcia, naddarcia teki, poza tym stan bardzo dobry.
Literatura:
- W. Łysiak, Empireum, t. 1, s. 83.
Heliograwiura (gr. helio + grawiura) - rodzaj graficznej techniki druku wklęsłego, zbliżony do akwatinty, polegający na fotograficznym przenoszeniu obrazu na płytę metalową (najczęściej miedzianą) i wytrawienie za pomocą emulsji światłoczułej w ten sposób, by miejsca najjaśniejsze stworzyły najpłytsze zagłębienia; druk odbywa się w specjalnej prasie ręcznej.
Wynaleziona w 1879, rozpowszechniona w XIX w., została wyparta później przez rotograwiurę, gdyż jest metodą drogą i bardzo czasochłonną. Heliograwiurę stosuje się tylko wtedy, gdy trzeba stworzyć niewielką ilość kopii o bardzo wysokiej jakości.
