sygn. p.d.: W. Skoczylas
Trzy góralki na drodze reprezentują wczesny, zakopiański okres akwarelowego malarstwa Władysława Skoczylasa. Choć praca ta utrzymana jest jeszcze w typie realistycznych scen rodzajowo-folklorystycznych, zapowiada już cechy, które artysta w pełni rozwinie w latach 20. XX wieku - skłonność do syntetyzowania i rytmizowania form, zmysł dekoracyjny, symetryczne i uproszczone budowanie kompozycji z dominującym pierwszym planem.
Akwarela powstała w cza...
sygn. p.d.: W. Skoczylas
Trzy góralki na drodze reprezentują wczesny, zakopiański okres akwarelowego malarstwa Władysława Skoczylasa. Choć praca ta utrzymana jest jeszcze w typie realistycznych scen rodzajowo-folklorystycznych, zapowiada już cechy, które artysta w pełni rozwinie w latach 20. XX wieku - skłonność do syntetyzowania i rytmizowania form, zmysł dekoracyjny, symetryczne i uproszczone budowanie kompozycji z dominującym pierwszym planem.
Akwarela powstała w czasie pobytu artysty w Zakopanem (1908-1918), najpewniej w latach ok. 1910-1917. Nie była dotąd publikowana, tzn. reprodukowana czy wymieniana w katalogach wystaw. Ma natomiast odpowiednik w kompozycji Dziewki, znanej z pocztówki wydanej w Zakopanem przez Wydawnictwo „Podhale“, którego założycielem był Józef Turek, nauczyciel w tamtejszej Szkole Przemysłu Drzewnego.
W katalogu oeuvre artysty Dziewki figurują pod numerem kat. VI. 42. (patrz: M. Sitkowska, Władysław Skoczylas (1883-1934), Warszawa 2015)
Postacie góralek są na obu obrazach bliźniaczo podobne, jedynie zamienione miejscami. Takie budowanie kompozycji z identycznych figur w różnych konfiguracjach było dla Skoczylasa charakterystyczne. Zabiegi te artysta stosował często także w grafice: - przykładem mogą być, późniejsze o kilka lat (po 1922) grupy Dziewek z owocami w wersji akwarelowej (patrz j.w.: kat. VI. 131 i 132) i drzeworytniczej (patrz j.w.: kat. III. 132). Z kolei tło, w obu kompozycjach różne, w przypadku oferowanej pracy przypomina Wieś góralską (1909), inną akwarelę z wczesnego okresu (patrz: kat. VI. 15; chodzi tu o opracowanie drzew, a także charakterystyczną „żabią“ perspektywę).
