wymiary w świetle passe-partout
sygn. u dołu pośrodku: T. Axentowicz
Proweniencja:
Obraz pochodzi z londyńskiej kolekcji Jana Pomiana-Bławdziewicza (1924-2016), Komandora Orderu Polonia Restituta, założyciela fundacji „Karta z dziejów”,wieloletniego dyrektora Heim Gallery w Londynie, pilota polskiego lotnictwa, absolwenta University of London, działacza polonijnego i polityka, w latach 1948-1960 bliskiego współpracownika Józefa Retingera.
Teodor Axentowicz był jed...
wymiary w świetle passe-partout
sygn. u dołu pośrodku: T. Axentowicz
Proweniencja:
Obraz pochodzi z londyńskiej kolekcji Jana Pomiana-Bławdziewicza (1924-2016), Komandora Orderu Polonia Restituta, założyciela fundacji „Karta z dziejów”,wieloletniego dyrektora Heim Gallery w Londynie, pilota polskiego lotnictwa, absolwenta University of London, działacza polonijnego i polityka, w latach 1948-1960 bliskiego współpracownika Józefa Retingera.
Teodor Axentowicz był jednym z pierwszych polskich artystów malujących, tak później popularne obrazy z życia Hucułów. Jedną z najwcześniejszych, „huculskich” kompozycji artysty było Święto Jordanu, motyw przedstawiony pierwotnie w dużych obrazach olejnych (lata 1893, 1895: zbiory MNP i MNW), a ze względu na swą popularność powtarzany później w różnych replikach i wariantach, malowanych olejno, akwarelą bądź pastelami. Prezentowana tu praca, wyróżniająca się swobodą i świeżością ujęcia oraz świetną charakterystyką postaci, jest zapewne jednym z wcześniejszych powtórzeń tego motywu w technice akwareli.
Przedstawia uroczystą ceremonię święcenia wody, odprawianą w kościele prawosławnym i greko-katolickim w Dzień Objawienie Pańskiego – Epifanii (Trzech Króli), a przez pamięć chrztu Chrystusa zwaną „Jordanem” (jedno z 12 głównych świąt prawosławnego roku liturgicznego obchodzone 19 stycznia według kalendarza gregoriańskiego, tj. 6 stycznia według kalendarza juliańskiego).
Tego dnia, podczas uroczystej ceremonii, duchowny zanurza krzyż w rzece lub strumieniu, po czym tak uświęconą wodą skrapla wiernych, którzy następnie nabierają w dzbany poświęconą w przerębli wodę i zanoszą ją do domów.
