Informacje o dziele:
Pastel, ołówek, karton.
Najstarsza wersja Autoportretu (pyzata twarz o okrągłych oczach i zdziwionych ustach, z „szuwarami” na głowie), którego kolejne przekształcenia doprowadziły do powstania oferowanej wersji, datuje się z początkowych lat twórczości artysty, tj. 1973-1974. Była to wersja rysunkowa, czarno-biała. Kolejna, kolorowa mutacja tej postaci, to Widz X z serii „Widzów” z 1983, który usytuowany en face wypełniał ciasno pole kompozycji. Wreszcie wersja z postacią umiejscowioną na pierw...
Pastel, ołówek, karton.
Najstarsza wersja Autoportretu (pyzata twarz o okrągłych oczach i zdziwionych ustach, z „szuwarami” na głowie), którego kolejne przekształcenia doprowadziły do powstania oferowanej wersji, datuje się z początkowych lat twórczości artysty, tj. 1973-1974. Była to wersja rysunkowa, czarno-biała. Kolejna, kolorowa mutacja tej postaci, to Widz X z serii „Widzów” z 1983, który usytuowany en face wypełniał ciasno pole kompozycji. Wreszcie wersja z postacią umiejscowioną na pierwszym planie u dołu po prawej, z uciekającą perspektywą kolejnych drzwi w tle, reprodukowana jest w albumie: Andrzej Dudziński, wyd. WAiF i M.M. Art Books, 1996. Kompozycja ta została użyta także w jednym z plakatów do nieistniejących, wyimaginowanych filmów, mianowicie Giulietta i muchy, reż. Amarcordo Bellini, repr. w: Gwidon Znajco, Dudi w Krainie Kinozaurów, „Przekrój” 1997 nr 32 s. 47.
więcej
mniej