pastel, akwarela, papier typu INGRES, 17 x 23 cm
sygn. monogramem wiązanym l.d.: SW
na drewnianych tzw. „plecach“ dwie nalepki:
– uszkodzona i słabo czytelna (druk, pieczęć, tusz) o treści: Nr. 1852 | Nazwisko Stanisław Wyspiański | [napis nieczytelny] | Tytuł [napis nieczytelny] | Rodzaj [napis nieczytelny] Cena [napis nieczytelny] | Własność R[einer];| Uszkodzenia [napis nieczytelny];
– nie w pełni czytelna nalepka wystawy w TPSP we Lwowie (druk, maszynopis) ...
pastel, akwarela, papier typu INGRES, 17 x 23 cm
sygn. monogramem wiązanym l.d.: SW
na drewnianych tzw. „plecach“ dwie nalepki:
– uszkodzona i słabo czytelna (druk, pieczęć, tusz) o treści: Nr. 1852 | Nazwisko Stanisław Wyspiański | [napis nieczytelny] | Tytuł [napis nieczytelny] | Rodzaj [napis nieczytelny] Cena [napis nieczytelny] | Własność R[einer];| Uszkodzenia [napis nieczytelny];
– nie w pełni czytelna nalepka wystawy w TPSP we Lwowie (druk, maszynopis) z tekstem: – pośrodku nalepki: TOW PRZYJACIÓŁ SZTUK PIĘKNYCH WE LWOWIE | Nr. ew. 2374. Rok 19 – | Autor: Stanisław Wyspiański | Tytuł dzieła: Hanka | Rodzaj i technika: [tekst zatarty i nieczytelny] | Cena: [tekst zatarty i nieczytelny] | Podpis: R[einer] – w lewej kolumnie: ul. Dziedu-| szyckich 1. | Zaniedbujący umieszczenia | niniejszej karty na dziele, | zrzeka się tym samym pra- | wa do reklamacji za ewen- | tualne pomyłki; – w prawej kolumnie: Telefon 62-64 | Kartę niniejszą należy przy- | kleić na odwrotnej stronie | dzieła
Obraz był przedmiotem ekspertyzy opracowanej przez panią Martę Romanowską, byłego kustosza Muzeum Wyspiańskiego w Krakowie, znawczynię oeuvre artysty i autorkę licznych publikacji o nim. Do tej ekspertyzy odwołujemy się w poniższej nocie.
Autorka potwierdza autentyczność rysunku, jako oryginalnego szkicu Stanisława Wyspiańskiego. Czas jego powstania określa na „ok. 1900“, uważając że jest to szkic wstępny przeznaczony do dalszej ewentualnej pracy. [...] Przypomina też o dużym wachlarzu możliwości warsztatowych artysty, który zbierał, kolekcjonował typy ludzkie, by móc umieścić konkretnych modeli np. pośród tłumu wokół „Polonii“ w projekcie witraża lwowskiego czy w polichromii krakowskiego kościoła oo. Franciszkanów. Wśród licznych przywołanych analogii autorka wymienia także twarz postaci z kompozycji Caritas przeznaczonej do tegoż kościoła (por.: H. Blum, Stanisław Wyspiański, Warszawa 1969, tabl. 147).
W roku 1932 rysunek należał do Juliusza Reinera, dyrektora Banku Gospodarstwa Krajowego we Lwowie i jako jego własność wystawiony został wówczas na wystawie w lwowskim TPSP (patrz niżej). W katalogu tejże wystawy wymieniony jest p.t. Halka, natomiast na wystawowej nalepce umieszczonej na obrazie figuruje jako Hanka. Nie sposób rozsądzić, który z tytułów jest właściwy – przyjmujemy więc wersję katalogową – Halka.
Rysunek opisany jest w katalogu wystawy we Lwowie w roku 1932:
– Stanisław Wyspiański 1869-1907, Obrazy i rysunki ze zbiorów lwowskich. Wystawa urządzona ku uczczeniu 25-tej rocznicy zgonu artysty, [katalog opracował dr Jerzy Güttler], Tow. Przyjaciół Sztuk Pięknych we Lwowie, ul. Dzieduszyckich 1, listopad-grudzień 1932, s. nlb., nr kat. 121.
[Halka. Głowa wiejskiej dziewczyny o niebieskich oczach, prawie na wprost, w chustce związanej pod szyją. Pastel w partii twarzy i u dołu akwarelowany: 17/22,8 cm; oznaczony u dołu po lewej: SW.; Właściciel: dyr Reiner Juliusz.]
