Informacje o dziele:
sygnowany l.g.: SW 1903 (monogram wiązany)
Według ekspertyzy pani Marty Romanowskiej, kustosza Muzeum Wyspiańskiego w Krakowie, obraz – przedstawiający żonę Teofilę i Stasia, synka artysty – „stanowi kolejne, nieznane dotąd ogniwo
w cyklu tematycznym Macierzyństwo, któremu artysta poświęcił wiele prac wykonanych w różnych technikach w latach od ok. 1899 do 1905”. Staś był ostatnim dzieckiem Wyspiańskiego; urodził się
2 grudnia 1901 roku. Artysta portretował synka kilkakrotnie; najwcześni...
sygnowany l.g.: SW 1903 (monogram wiązany)
Według ekspertyzy pani Marty Romanowskiej, kustosza Muzeum Wyspiańskiego w Krakowie, obraz – przedstawiający żonę Teofilę i Stasia, synka artysty – „stanowi kolejne, nieznane dotąd ogniwo
w cyklu tematycznym Macierzyństwo, któremu artysta poświęcił wiele prac wykonanych w różnych technikach w latach od ok. 1899 do 1905”. Staś był ostatnim dzieckiem Wyspiańskiego; urodził się
2 grudnia 1901 roku. Artysta portretował synka kilkakrotnie; najwcześniejsze z tych wizerunków pochodzą z roku 1902 – Staś śpiący na poduszce (pastel), Matka karmiąca dziecko (pastel; kompozycja powtórzona też w plastelinie), Dziecko na poduszce (cynkotypia) i Śpiący Staś (pastel). Z następnego, 1903 roku, pochodzi omawiana tu kompozycja, a z roku 1904 jeszcze dwa pastelowe portrety Stasia z matką. „Wspólną cechą tych prac jest charakterystyczne dla warsztatu artysty linearne opracowanie sylwetek, modelowanie brył ostrym światł
więcej
mniej