l.d. (atramentem): oryginał ś.p. Mojego Ojca Juliusza | [z] najlepszej epoki Jego twórczości Wojciech Kossak 1937
Na odwrocie nalepka warszawskiego Urzędu Konserwatorskiego przy Ministerstwie Kultury i Sztuki, poniżej pieczęć Salonu Artystów Malarzy Polskich w Krakowie potwierdzająca autentyczność dzieła Juliusza Kossaka; ponadto na tekturowym zaplecku pieczęć konserwatora dzieł sztuki.
Do obrazu dołączona ekspertyza dr. Kazimierza Olszańskiego
z lipca 2002 r...
l.d. (atramentem): oryginał ś.p. Mojego Ojca Juliusza | [z] najlepszej epoki Jego twórczości Wojciech Kossak 1937
Na odwrocie nalepka warszawskiego Urzędu Konserwatorskiego przy Ministerstwie Kultury i Sztuki, poniżej pieczęć Salonu Artystów Malarzy Polskich w Krakowie potwierdzająca autentyczność dzieła Juliusza Kossaka; ponadto na tekturowym zaplecku pieczęć konserwatora dzieł sztuki.
Do obrazu dołączona ekspertyza dr. Kazimierza Olszańskiego
z lipca 2002 r.
Juliusz Kossak wielokrotnie powielał motyw luzaka prowadzonego przez żołnierza, kozaka czy pachołka. Mężczyzna prowadzący, zawsze białego araba, sam jechał na wierzchowcu ciemnej maści. Luzak w bogatym rzędzie podprowadzany był dla dygnitarza pod linię boju lub jako koń zapasowy po utracie poprzedniego. Są to zawsze sceny statyczne i pełne dostojeństwa pozwalające na zaprezentowanie szlachetnego rumaka w pełnej krasie.
Oferowana akwarela przedstawia luzaka kasztelańskiego prowadzonego przez jeźdźca na kasztanowym koniu. Jako tło artysta wybrał spokojny pejzaż z drzewami, stawem i murami warownymi w oddali. Piękny, biały arab w złoconym rzędzie uchwycony jest w pełnej gracji i lekkości pozie z wygiętą, łabędzią szyją. Artysta znakomicie uchwycił wszystkie modelowe dla tej rasy cechy – niewielką, nieco wydłużoną głowę, silnie umięśnione, smukłe kończyny oraz wysoko osadzony i charakterystycznie uniesiony ogon.
